Sta op uit je slavengraf

‘Hoe lang nog blijf je slaaf? Hoe lang nog ben je bereid te doden en je te laten doden in naam van de vrijheid, in naam van kroon en troon, in naam van de oude goden? Heel de aarde is doordrenkt van bloed en zweet van slaven. Vol is de lucht van hun angstkreten.

In opdracht van de slavenmeesters is er gedood, gemoord, geplunderd en verkracht. Zij richten je af tot gehoorzame honden, laten je blaffen of bijten op bevel en voor een ranzig bot lik je hun hielen, kwispelt je geest.

De slavenmeesters hebben de wereld tot één grote gevangenis gemaakt. Ze dreigen met angst, wapens en wetten. Even is er vrede, dan klinkt hun oorlogstrommel weer. Overal jagen ze je op, regelen ze je leven, geven ze je af en toe rust en ontspanning, brood en spelen. Maar zíj bepalen wanneer je moet vechten, vluchten of rusten. Je bent hun prooidier dat ze dag en nacht besluipen.

Velen voelen het niet eens. Hun slavengeest is al te oud of verdoofd geraakt in een fraaie gevangenis die geen ijzeren tralies kent.’

‘Sta op uit je slavernij. Schud af je slavenjuk. Breek de gouden scepter van de leugengoden en de slavenmeesters. Sla de zweep die jou eeuwenlang sloeg doormidden. Breek het foltertuig waarmee je zo lang gemarteld werd. Verwerp die ideeën die als ijzeren tralies zijn. Sta op uit je slavengraf! Jullie zijn kinderen van het ene, adem  vrijheid. Laat je leiden door de meester in je innerlijk koninkrijk, en het rijk der slaven is voorgoed verslagen. De grenzeloze vlag van vrijheid en liefde rijst op tot in de hoogste hemel. Niemand zal jou ooit nog bezitten, want je vond de liefde die als geestkracht door alle tralies van de wereld waait, de sleutel die iedere gevangenis opent en zelfs slavendrijvers bevrijdt van hun eigen eeuwenoude slavernij.’

M.M. Uit: De Meester van de Eindtijd, 2011