Tekenen des tijds

Fragment uit het boek ‘De meester van de Eindtijd’, uit hoofdstuk 2

En zijn stem klonk als een fluisterwind, die zich vleide in het hart van de menigte toen hij sprak:

‘Als donkere wolken overdag het zicht op de hemel ontnemen, is er storm op komst en zullen slagregens de aarde teisteren. Dwazen zien de donkere wolken niet, die zich samenpakken. Ze leven in het land der schemering. Als in het voorjaar de vijgenboom uitloopt, vertrouw je op de oogst in de zomer. Maar als voorjaar herfst wordt en zomer het kleed der winter draagt, kantelen de seizoenen om hun as. Velen zijn blind voor de tekenen des tijds.

Als je hoort van steeds meer oorlogen, als onverdraagzaamheid overal heerst, als leiders mensen opzetten tegen elkaar, volk opstaat tegen volk, miljoenen mensen moeten vluchten, wreedheid hooggelaarsd door de straten marcheert, als bendes door steden en dorpen trekken, dieven rondtrekken op zoek naar nog meer buit, mensen wonen in angst, deuren en ramen gesloten worden met sloten in plaats van heilzame gedachten, als terreur aan talloze deuren klopt, het lichaam tot brandbom is geworden, gruwelijkheden het gelaat verscheuren, als het recht krom geworden is, liefde vervangen is door de wet, de gevangenis een tweede woning is geworden, als de duif van vrede gestorven is, de zweep van onrecht en haat regeert, dan is het teken van geweld geschreven.

Als talloze mensen verstoten worden van de eettafel van de wereld, geen huis hebben om in te wonen, de rijken dagelijks de armen bestelen, als op de ene plek geoogst wordt en op de andere plek de oogst verdort, de tedere hand die zaait is afgekapt, moestuinen der liefde vernietigd worden door de geest der demonen, als zaden, vruchten, groenten en gewassen bestraald worden en hun kiemkracht sterft, als het ritme der natuur dagelijks geschonden wordt, gif akkers en weiden doodt, als de hinde van de liefde verjaagd is uit de tuin van vrede, dan is het grote sterven van de aarde begonnen en nadert hongersnood op ontvleesde benen. Als de aarde schreit en schreeuwt en haar pijn tot in de hemelen voelbaar is, als mensen hun aardse moeder vertrappen, als de aarde en de zeeën beven, vulkanen uitbarsten, helse stormen over zeeën en landen razen, metershoge golven landen plotseling wegvagen, mensen opgeschrikt worden uit hun slaap, duivelse wapens het weer uiteenscheuren en aardbevingen opwekken, als de boze mens breekt met de harmonie der dingen, epidemieën uitzet om de mens te doden, vol woede over de aarde raast, zeeën doorklieft met ijzeren vissen, de lucht splijt met stalen vogels, als hij tunnels graaft door bergen, onder de aarde en het water, als de geur van verrotting opstijgt uit sloten en rivieren, zeeën vuil uitbraken aan de stranden, als wolkenwegen vol gif aan de hemel verschijnen, als het leven één groot sterfbed geworden is, de troostende hand verdwenen is, de huid van Moeder Aarde verschroeid is door het vuur van begeerte, dan is het teken van de ondergang geschreven.

Als koude ogen alles en iedereen bespieden, mensen elkaar in de ogen kijken via schermen, het oor zich afsluit voor het kloppend hart, als het geheugen buiten de mens is geplaatst, als de mens kunstogen richt op het heelal, de diepte der zeeën peilt, onzichtbare werelden verkent, het begin der dingen zoekt in ondergrondse tunnels waar waanzin en trots de duistergod aanbidden, als de mens zijn planeet verlaat om tomeloze verlangens in de ruimte te bevredigen terwijl op aarde het leed gekleed gaat in gerafelde kleren, dan is het teken van hybris geschreven.

Als hoogmoed gestalte krijgt in torenspitsen die tot de hemel reiken, als een wereld van onechtheid zich opdringt door vensters van illusie, als de dag nacht geworden is, kunstlicht altijd en overal brandt, de pracht der sterren niet meer wordt gezien, de geur van wouden en bossen niet meer geroken wordt, de eenvoud van het leven verruild is voor de wilde dans der begeerten, als de vonk van jaloezie brandsticht in vele harten, geweld de open hand van vrede bruut verwondt, als lawaai oprukt in iedere stad en ieder dorp, in valleien, wouden en bergen, in huizen en straten, en stilte geen bed meer om te rusten vindt, als het ritselen van de slang, de roep van de adelaar, het blaffen van de ree en de zang van de nachtegaal niet meer worden gehoord, dan is het teken van disharmonie geschreven.

Als de macht van het geld zetelt op de vergulde troon der wereld, de wurggreep van woekeraars tallozen de adem ontneemt, mannen en vrouwen zwoegen om steeds meer geld, hoge schulden op hun huizen drukken, als onzekerheid zich tracht te verzekeren, als relaties kort van duur zijn, het gezin geofferd wordt aan de duistergod van deze tijd, als kinderen onrustig en ziek geworden zijn, giftig voedsel eten, zich verbergen achter schermen vol geweld en hun slaap gestolen wordt door rovers van de nacht, als kinderen kinderen baren, de vrucht in de schoot wordt bedreigd, kinderen buiten de baarmoeder worden verwekt, als in nieuwsberichten de leugen tot waarheid wordt verheven, als de wijzer van de tijd is dolgedraaid, dan is het teken van waanzin geschreven.

Als vrouwen en mannen buitenissige kapsels dragen, de haarkleur onnatuurlijk is, de klederdracht bepaald wordt door trotse koningen der mode, de ouderdom in het gelaat wordt gevreesd, rimpels worden weggesneden, het lichaam kunstmatig wordt bijgesteld, heelkunde halve kunde geworden is, organen vervangbaar zijn, de gezondheid der mensen wordt ondermijnd, als het lichaam lustobject geworden is, het ik de koets der illusies trekt, als de ontwaarding van alle waarden zich als kaf in de wind verspreidt, dan is het teken van verdwazing geschreven. 

Als geheime genootschappen zich uitzaaien over heel de aarde, leugens, bedrog, uitbuiting en geweld revoluties teweegbrengen, als dictators heen en weer geschoven worden op het schaakbord van een duistermacht die mensen ziet als slaven, als de heiligheid van het leven dagelijks geschonden wordt, als schijndienaren der mensen het leven verkrachten en hun gif spuiten als schorpioenen, als dieven goud stelen van dieven, de aarde leeggeplunderd wordt, er gebeden wordt om vrede maar geld gegeven wordt voor oorlog, als oorlog, wreedheid, dood en verderf geroemd worden, de stinkende adem van bederf te ruiken is, als achteruitgang vooruitgang heet, dwaasheid geprezen wordt en de wijzen naar de bergen trekken, als oprechte mensen worden bespot en gehaat, dan is het teken van ontaarding geschreven.

Als vogels met duizenden dood uit de hemel vallen, vissen massaal sterven, dolfijnen en walvissen als hoeders der zeeën afscheid nemen, bijen, vlinders en talloze andere dieren sterven, insectenplagen de wereld teisteren, dieren geslacht worden voor de begeerte van de tong, rivieren rood kleuren van bloed, als de mens zichzelf uitroept tot de schitterende morgenster aan het firmament, als wateren huilen, lucht ademnood heeft, aarde stikt, rivieren als woeste ratelslangen hun staart uitslaan en landen overstromen, als mensen in zijden kleding in hoge gebouwen bijeenkomen en spreken over het klimaat, als talloze valse beloftes als kleurige ballonnen opstijgen, als de machtigen der aarde zich verzamelen in dure torens en afspraken maken over geld, goederen, metalen, edelstenen en grondstoffen, als gezegd wordt dat één munt, één bank, één leger, één regering en één godsdienst de wereld zullen redden, dan is het teken van verblinding geschreven.

Als de ziel ontkend wordt, de kinderen van het licht beschimpt worden, als de balans van het leven doorslaat naar de stof, als de sterken regeren en mededogen met de zwakken als een ziekte wordt gezien, als de nieuwe mens geschapen wordt naar beeld en gelijkenis van de hogepriesters der wetenschap, als robots mensen verdringen, jongeren hun levensdoel zijn kwijtgeraakt, leraren niet eens zichzelf kunnen opvoeden, leerlingen overgeleverd zijn aan ziekelijke ideeën, de taal ruw en grof geworden is, het verkeer is dolgedraaid en lange rijen blik aanschuiven op betonnen wegen, als ouderen in tehuizen eenzaam verlangen naar de dood, als ziekte en lijden fouten van de natuur worden genoemd, als grootse veranderingen op aarde verzwegen worden en energieën vanuit de zon en het zonnestelsel de aarde tot in haar kern raken, als dwazen dansen, drinken, feesten en huwen terwijl de grote vloed de dorpel van hun huizen nadert, dan is het teken van verlorenheid geschreven.

Als godsdiensten elkaar bestrijden, dogma’s wortelen in leugens, als dode symbolen, rituelen, rinkelende bellen en onwelriekende wierook tempels en kerken vullen, als kinderen worden misbruikt door priesters, geldwisselaars de liefde verkwanselen, gebeden vanaf minaretten en torenspitsen de hemel tergen, als vergeten is dat niet geloof maar innerlijk weten de parel is in ieders hart, als godsdienst een loodzwaar juk geworden is, als er mensen komen die zich profeet of meester wanen terwijl onder hun mantel het roofdier van begeerte loert, als dankbaarheid verschrompelt, mededogen en vriendelijkheid worden gehoond, vrijgevigheid, geduld, gelijkmoedigheid en vreugde uitdoven, als de geest van eenheid verdwenen is en zwaarmoedigheid het hart der mensen kwelt, dan is het teken der duisternis geschreven.

Als spoedig de dagen aanbreken dat het hart gewogen wordt op de weegschaal van de liefde, de verdiensten van al je levens gewogen worden, als de cyclus van een lange tijd tot een einde komt, ben je dan klaar voor het onbekende? Is dan het einde van de tijd in jouw geest aangebroken, zodat je ontsnappen kunt aan het door jezelf geweven web van oorzaak en gevolg? Jullie zijn met elkaar verbonden door vele levensdraden. Begrijp de tekenen des tijds met hart en ziel, verdrijf de geur van angst en zie de grote veranderingen als een machtige kans tot hergeboorte. Maak je vrij van de ketenen der slavernij en vlieg met witte vleugels door de onmetelijke ruimte, tot je één wordt met al wat is. Zo overwin je de tekenen des tijds en stroom je uit in het tijdloze Zelf, dat altijd is.’

In de snelstromende rivier van de tijd waren de woorden van de meester als een zachte regen van inzicht. Allen hadden geluisterd met één geest en in één ademhaling, herkenden de tekenen des tijds, schouwden de gloed van een nieuwe dageraad. Een dageraad, nog onaangeraakt door versleten namen, gelegen in de goudgele tover van gesluierd leven. Een dageraad, als kiem verborgen in de komende storm van het leven.

Marcel Messing

(Uit: Meester van de Eindtijd, 2011, blz. 35 t/m 43)

www.marcelmessing.nl

Als het zonlicht is verduisterd 

 

Als het zonlicht is verduisterd

door nevels van gif en wolken van haat,

het water zijn zuiverheid verloren heeft

en verhandeld wordt als koopwaar,

bossen en wouden overal branden,

vulkanen vuur spuwen,

rivieren als wild geworden reuzenslangen

met hun waterstaart driftig om zich heen slaan,

het ritme van eb en vloed is verstoord,

mensen, dieren, planten en talloze

 andere levende wezens sterven,

het geestelijk klimaat verdorven is,

de stank van grove leugens

tot de hoogste hemelen reikt,

talloze mensen ontaard zijn,

volk tegen volk ten strijde trekt,

moord en doodslag het sacrale leven

trachten te vernietigen,

de dharma kreupel door de straten gaat,

houd juist dan de lamp van het goddelijk licht

brandend in je hart

als een wijze maagd,

een wijze ziel,

die lichtend inzicht heeft.

 

Als de kinderen van het licht

overal ter wereld hun geestelijk wapenkleed dragen,

duisternis bestrijden vanuit hun ziel,

de dwazen vol begeerte grijpen naar macht,

arrogantie en hoogmoed zetelen op de troon

van ijdelheid en waardeloosheid,

de wijzen zich terugtrekken

in het huis der stilte,

ruwe taal door ontelbare schorre kelen klinkt,

waarheid tijdelijk rust in valleien van sereniteit,

verborgen voor de vurige blik van wolven,

weet dan dat ook overdag

 de nacht zich over heel de wereld

 heeft uitgespreid,

maar ook

dat het onvergankelijke Licht

dan spoedig alles met kracht zal doorstralen

en de kans om werkelijk te ontwaken

dan groter is dan ooit tevoren,

het venster van tijd en ruimte

gebroken kan worden in jezelf.

 

Wees krachtig vanuit het hart

nu de oude wereld wankelt op lemen voeten

en duizenden demonen klaarstaan

om heel de schepping te vernielen

en hun zogenaamde orde willen vestigen,

dwars door de wijd opengesperde muil

van monstrueuze chaos.

 

Poog niet hen te verslaan met wapens van geweld,

maar vanuit de onoverwinnelijke kracht

en scherpte van de geest,

in het besef dat dader

en daad met elkaar verbonden zijn

zoals de boogschieter met zijn afgeschoten pijl

en de spin met alle draden

van zijn zelf gesponnen web.

Het kosmisch recht is niet te vergelijken

met de blind geworden rechtspraak van Vrouwe Justitia.

 

Het Licht strijdt nimmer,

maar tilt duisternis in het licht,

ontsluiert alles wat zich tracht te verbergen

in donkere dodelijke vormen.

 

Aarzel niet, wanneer je maar wilt,

het lichtend Woord te hulp te roepen,

wend je blik naar binnen,

daal af in de grot van je hart

waar diep verborgen het kroonjuweel van liefde is,

nimmer te vinden in een aards koninkrijk.

Doorleef het vleesgeworden woord van liefde,

los volledig op in het Licht,

dat puur Bewustzijn is.

 

De zwartste nacht

zal opengebroken worden door het Licht.

Demonie zal tot een einde komen

nadat het grote spel

 van misleiding, leugen, haat en bedrog

eens volledig uitgespeeld zal zijn

op het wereldschaakbord van zwart-wit.

Het Licht

zal alles herscheppen,

zodat volkomen bevrijding

uit de klauwen der begoocheling

een absolute mogelijkheid wordt.

 

Dwars door de duistere wereldnacht heen

daalt reeds over alle werelden

de zegen af van de Genadezon,

de Zon der zonnen,

die alles en iedereen doordringt

 die rusten in de schoot van het Ene,

dé Ene.

 

Bewustzijn zal alles

tot wedergeboorte stuwen

zodat vanuit vrije wil en heilzame keuze

de verloren zoon en dochter

het Huis van het Licht

weer binnen kunnen treden,

maar nu voorgoed,

gerijpt door talloze ervaringen

binnen het in tijd en ruimte

almaar ronddraaiende levensrad

van demonische krachten,

gevoed door brandende verlangens

en diepe onwetendheid.

 

Begin en einde zullen oplossen

in de Bron van alle licht,

zelf bronloos.

 

Licht en liefde zij met ons allen.

 

Moge Licht en liefde ons begeleiden op ons pad.

 

Licht en liefde zijn ons vaste anker

in het bootje van ons lichaam,

dat nu over de woeste baren

van de wereldzee vaart.

 

Richt steeds de blik op de hemelhoge vuurtoren

van het onvergankelijke Licht

dat brandt in ieders hart.

 

De innerlijke meester waakt altijd over ons,

ook nu de golven tot onze lippen reiken.

 

Vrede, vrede, vrede!

Amen. Aum.

 

Marcel Messing

(Pyreneeën, juni 2021)

www.marcelmessing.nl

Nieuwsbrief april 2021

 

PASEN

Het tijdloze mysterie van de opstanding

 

‘Sta op uit je slavengraf!’

‘Hoe lang nog blijf je slaaf? Hoe lang nog ben je bereid te doden en je te laten doden in naam van de vrijheid, in naam van kroon en troon, in naam van de oude goden? Heel de aarde is doordrenkt van bloed en zweet van slaven. Vol is de lucht van hun angstkreten. In opdracht van de slavenmeesters is er gedood, gemoord, geplunderd en verkracht. Zij richten je af tot gehoorzame honden, laten je blaffen of bijten op bevel en voor een ranzig bot lik je hun hielen, kwispelt je geest. De slavenmeesters hebben de wereld tot één grote gevangenis gemaakt. Ze dreigen met angst, wapens en wetten. Even is er vrede, dan klinkt hun oorlogstrommel weer. Overal jagen ze je op, regelen ze je leven, geven ze je af en toe rust en ontspanning, brood en spelen. Maar zíj bepalen wanneer je moet vechten, vluchten of rusten. Je bent hun prooidier dat ze dag en nacht besluipen. Velen voelen het niet eens. Hun slavengeest is al te oud of verdoofd geraakt in een fraaie gevangenis die geen ijzeren tralies kent.’

‘Sta op uit je slavernij. Schud af je slavenjuk. Breek de gouden scepter van de leugengoden en de slavenmeesters. Sla de zweep die jou eeuwenlang sloeg doormidden. Breek het foltertuig waarmee je zo lang gemarteld werd. Verwerp die ideeën die als ijzeren tralies zijn. Sta op uit je slavengraf! Jullie zijn kinderen van het ene, adem van de geest van vrijheid. Laat je leiden door de meester in je innerlijk koninkrijk, en het rijk der slaven is voorgoed verslagen. De grenzeloze vlag van vrijheid en liefde rijst op tot in de hoogste hemel. Niemand zal jou ooit nog bezitten, want je vond de liefde die als geestkracht door alle tralies van de wereld waait, de sleutel die iedere gevangenis opent en zelfs slavendrijvers bevrijdt van hun eigen eeuwenoude slavernij.’

M.M. Uit: De Meester van de Eindtijd , 2011, p. 115-116 en 118-119

 

Augustinus: De stad van God

In de ‘donkere’ Middeleeuwen, overigens lang niet zo donker als menigeen denkt, heerste bij nogal wat mensen op het platteland en in de heidegebieden de idee dat een epidemie een ‘straf van God’ of een creatie van demonen was.

Van de in Numidië (Noord-Afrika) geboren Aurelius Augustinus (345-430), ook wel Augustinus Africanus genoemd vanwege zijn donkere huid, komen we hierover meer te weten. Augustinus wordt gezien als een van de grootste christelijke denkers en kerkvaders, wiens beschrijvingen van de klassieke cultuur tallozen beïnvloedden, tot in de Middeleeuwen en ver daarna. In zijn vermaarde boek De stad van God (Boek XV) spreekt hij openlijk over de demonische ‘bokkengod’ Pan en over de bos- en veldgod Silvanus, die door verschillende betrouwbare en geloofwaardige mensen waren waargenomen. In sommige mythologische overleveringen is als variant van de god Pan sprake van de god Faunus. Deze ‘goden’ gedroegen zich vaak uiterst onbeschaamd jegens vrouwen en dwongen regelmatig geslachtsgemeenschap met hen af. In de volksmond werden ze incubi genoemd. Waarschijnlijk gaat het hier om chimaera’s (mengwezens), kruisingen tussen ‘gevallen engelen’ en dieren of tussen mensen en dieren (sodomie). In de voorjaarsprocessies van de voorchristelijke mysteriën van Delphi waren het de chimaera’s die de stoet afgesloten. Ook Marco Polo (1254-1324) spreekt in zijn reisverslagen over het bestaan van chimaera’s.

De god Pan verscheen bij voorkeur plotseling op een hete zomermiddag aan de plattelandsbevolking en zorgde dan voor grote paniek. Woorden als ‘panische schrik’ of ‘panische angst’ zijn rechtstreeks te herleiden tot de schrik of angst die Pan teweegbracht, speciaal bij vrouwen. In diverse oude verhalen wordt de ‘god’ Pan omschreven als een wellustige demon die het vooral op vrouwen had gemunt. Zijn pansfluit heeft niet voor niets een dubbele betekenis gekregen. De geschiedenis van Pan gaat ongetwijfeld terug op ‘de gevallen engelen’ (wachters), die paarden met de ‘vrouwen der mensen’, waaruit het geslacht der reuzen is voortgekomen. Toen zij echter ook geslachtsgemeenschap hadden met dieren, ontstonden de chimaera’s. In mijn onlangs verschenen manifest Code Rood: Alarm! Mensheid en planeet aarde in gevaar, is hierover meer te lezen.

Augustinus was goed op de hoogte van de ‘gevallen engelen’. Hij ziet ze echter niet als spirituele wezens, maar als afstammelingen van Seth. Dit in tegenstelling tot het lange tijd door de kerk verboden Boek Enoch, waarin sprake is van engelen als spirituele wezens die ‘gevallen’ zijn door hun geslachtelijke omgang met de vrouwen der mensen. Boek Enoch was ook bekend bij de gnosticus en mysticus Mani (216-277), van geboorte Joods en stichter van een wereldwijde gnostisch-christelijke gemeenschap. In Boek IX van De stad van God beschrijft Augustinus de demonen en in Boek X is meer te lezen over de ‘goede engelen’ en de ‘demonen’. In zijn werk besteedt hij veel aandacht aan de rol van de Christus als middelaar tussen God en de mensen.

 

Oorlog tussen ‘de kinderen van het licht’ en ‘de kinderen van de duisternis’

In Boek XV schrijft Augustinus uitgebreid over het ontstaan van de dramatische strijd tussen ‘twee gemeenschappen’ ofwel ‘twee steden’, een strijd tussen ‘de kinderen van het licht’ en ‘de kinderen van de duisternis’, Aan de ene kant de gemeenschap van God en zijn getrouwen, aan de andere kant de van God afvallig geraakte engelen en mensen. Deze geschiedenis begint volgens hem bij Kaïn en Abel, ‘de zonen van God,’ waarover Genesis 6 spreekt. Volgens Augustinus waren het geen engelen, geen spirituele wezens, maar mannen uit de nakomelingschap van Seth die ‘huwden’ met de ‘de dochters der mensen’, waardoor een vermenging van beide ‘steden’ of ‘gemeenschappen’ ontstond, wat onder andere tot het ontstaan van het ras der reuzen leidde en een groot moreel en genetisch verval ten gevolge had. Volgens Augustinus besloot God daarom tot de zondvloed en zou hij door de hele geschiedenis van de mensheid heen corrigerend, helpend, ondersteunend en straffend optreden om een totaal verval van de mensheid te voorkomen. Over wie of wat deze ‘God’ nu precies is, zijn de meningen tot de dag van vandaag verdeeld.

In de ‘oorlogsrollen’ van Isaiah (de Dode-Zeerollen) wordt gesproken over een oorlog tussen ‘de kinderen van het licht’ en ‘de kinderen van de duisternis’, een thema dat trouwens in meer religies voorkomt en overal duidelijk laat zien dat de eindoverwinning aan God en de ‘kinderen van het licht’ toebehoort. De Bhagavad  Gita, het meest beroemde boek uit India bijvoorbeeld, beschrijft de dramatische oorlog tussen ‘de kinderen van het licht’ (de Pandava’s) en ‘de kinderen van de duisternis’ (de Kauarva’s), waarin Heer Krishna optreedt als middelaar om die oorlog te beslechten, die zijn oorsprong heeft in de ‘hemelen’. In de Mahabharata  (het ‘grote heldenepos’) kunnen we meer hierover lezen. Heer Krishna onderricht vooral hoe de mens door ‘innerlijke opstanding’ tot volledige bevrijding kan komen.

Diepgaande apologie

In 412 begon Augustinus op verzoek van zijn vriend Marcellinus, een hoge ambtenaar van de Romeinse staat, met het schrijven van zijn boek De stad van God. Marcellinus maakte zich grote zorgen over het toenemend aantal aanvallen op het vroege christendom, vooral vanuit invloedrijke heidense kringen in Rome, die het christendom verantwoordelijk stelden voor de aftakeling van het Romeinse Rijk met zijn vele goden, waarvan Caesar, die zichzelf als een afstammeling van Venus beschouwde, een van de belangrijkste was. De stad van God is in diepste wezen een uitvoerige en diepgaande apologie (verdedigingsleer) van de christelijke godsdienst. Toen Augustinus in 426 zijn grote werk voltooid had, zag een grandioos overzicht van de geschiedenis van het mensdom, aangevuld met diverse toekomstverwachtingen, het daglicht.

Van de vijfde tot de twintigste eeuw trok De stad van God een uitermate groot en veelsoortig lezerspubliek. Talloze christenen, maar ook niet-christenen, monniken en vorsten, filosofen en theologen, geleerden en politici werden geïnspireerd door dit werk, dat veel bewondering en respect genoot. Zelfs de gnostici die het Augustinus kwalijk namen dat hij gebroken had met het gedachtegoed van Mani, door Augustinus onder andere beschreven in zijn Belijdenissen, hadden waardering voor dit magistrale werk.

Tekst van Mani

Men hoeft het niet altijd eens te zijn met Augustinus om te zien dat De stad van God niet alleen een boek van centraal belang is in de geschiedenis van Europa, maar ook een werk waaruit we meer kunnen begrijpen over de ‘val van de mens’ en de mogelijkheid  van zijn ‘opstanding’. Dat in onze tijd stripverhalen en tweets vaak een grotere invloed lijken te hebben dan overgeleverde wijsheid, zegt meer over het voortschrijdende cultuurverval dan over de diepe inzichten van Aurelius Augustinus. Wellicht zijn we in de loop der tijden niet alleen onszelf vergeten, maar vooral hét Zelf. In zijn Belijdenissen, boek X, beschrijft Augustinus dit als volgt:

‘En de mensen bewonderen de hoogte van de bergen, de geweldige golven van de zee, de brede stromen van de rivieren, de uitgestrektheid van de oceaan en de omwentelingen van de sterren, maar vergeten zichzelf’.

Het was de Italiaanse dichter, prozaïst en humanist Francesco Petrarca (1304-1374) die in 1336 op de top van de Mont Ventoux deze passage voorlas aan zijn broer Gherardo, die als eerste de top bereikte. Gherardo beleefde een ‘innerlijke opstanding’ en werd monnik. Francesco, die in Rome de ‘dichterskroon’ ontving, zal heel zijn leven in vertwijfeling blijven tussen de ‘top’ en de ‘voet’ van de berg. Wie echter de Bergrede van de Christus vanuit zijn hart verstaat, heeft ‘voet’ en ‘top’ verenigd in Bewustzijn. Francesco kon uitermate fraai schrijven over het eenzame leven, maar zijn ogen hadden meer ruimte nodig dan die van een kloostercel.

‘Pandemonie’

Pan staat voor het kwaad, de duivel, de diabolos, de verstrikker, ‘hij die alles verwart’, bewust dooreen haalt, waardoor maar al te vaak waarheid tot leugen wordt en leugen tot waarheid.

Als in de Middeleeuwen een epidemie of pandemie optrad, betekende dit voor hen die wat dieper over het leven nadachten, dat het natuurlijke evenwicht in de natuur of in de menselijke samenleving grondig was verstoord. Alles is met allen verbonden. Als de Universele Wet, die het leven beschermt, wordt geschonden, ondervindt men vroeg of laat de gevolgen ervan.

Wat men zaait, bewust of onbewust, oogst men. Het is de wet van oorzaak en gevolg, die in het hindoeïsme, maar vooral door de Boeddha buitengewoon diep is uiteengezet. Later onderrichtte ook Jezus deze wet, die vooral bekend was bij de Essenen. (De eigenlijke naam van Jezus was Yehoshua, ook wel geschreven als Jeshua, dat ‘de Heer is redding’ betekent.)

Volgens de Griekse arts Hippocrates (460-ca.377 v. Chr.), de ‘vader van de geneeskunde’, staan epidemieën in relatie tot een verstoring in de natuur, speciaal in relatie tot verstoringen in het het geestelijke en fysische klimaat. Hij beschouwde iedere ziekte vanuit het geheel. Verbonden aan de artsenschool van Cos, onderrichtte hij zijn leerlingen in de levenswetten en liet hen ‘de eed van Hippocrates’ afleggen, die een hoge moraal vereiste. Artsen leggen deze eed nog altijd af, al lijkt het er wel eens op dat sommige artsen ‘de eed van Hypocritus’ hebben afgelegd. Later bevestigde de ‘goddelijke’ (divinus) arts Claudius Galenus (ca.130-210), lijfarts van de wijze Romeinse keizer Marcus Aurelius, het werk van Hippocrates en zorgde voor de verspreiding ervan. Toen echter de Zwitserse controversiële arts en alchemist Paracelsus (1493-1541) het in zijn colleges te Bazel waagde scherpe kritiek te geven op Galenus, kostte hem dat zijn baan. Toch wist ook hij dat epidemieën een verstoring van het natuurlijke evenwicht symboliseren en vooral een breuk inhield met de spirituele wereld.

Het ‘levensreddende vaccin’

Zeker, er zijn talloze oorzaken te bedenken van allerlei ziektes en van de catastrofale gevolgen van bepaalde bacteriën en virussen. Louis Pasteur en Robert Koch hielden zich daar in de negentiende eeuw intensief mee bezig, helaas nogal eens gedreven door ambitie en de zucht naar roem. Bij hen werd op een gegeven moment het vaccin hét reddende middel.

Bij het ontstaan van de farmaceutische industrie gebruikte men in plaats van de planten als basis voor het vervaardigen van geneesmiddelen (pharmakos = Grieks voor plant) steeds meer chemische substanties, die het lichaam kunnen vergiftigen. Vaccins bijvoorbeeld bevatten niets plantaardigs meer. Momenteel worden er zelfs in zeer snel tempo miljarden ‘veelbelovende’ vaccins aan de lopende band geproduceerd met mogelijk levensgevaarlijke gevolgen vanwege o.a. het gebruik van gen- en nanotechnologie. Medici van internationale naam en faam, zoals dr. Sherri Tenpenny, dr. Vernon Coleman en dr. Geert vanden Bossche hebben ons hier uitdrukkelijk opmerkzaam op gemaakt.

Het ‘levensreddende vaccin’, eindeloos vanachter gemaskerde gezichten aangeprezen door ‘gezondheidsambtenaren’ en politici, lijkt de nieuwe panacee te zijn. Maar de exacte samenstelling ervan wordt stilgezwegen. Bovendien wenst de farmaceutische industrie op geen enkele wijze enige verantwoordelijkheid te dragen voor eventuele schadelijke ‘bijwerkingen’, zoals een plotselinge dood, hartaandoeningen, hersenbeschadigingen, trombose. Ook hier wordt nauwelijks over gesproken en worden de cijfers gemanipuleerd.

Om ‘terug te kunnen keren naar normaal’ moet de kwaadaardige reusachtige octopus die coronapandemie heet, verslagen worden door het ‘levensreddende vaccin’.

Het uiterst intelligente immuunsysteem van de mens wordt niet alleen stap voor stap bedreigd door een onheilzame levenswijze, verkeerde voeding, te weinig beweging en het vaak ontbreken van een spiritueel levensdoel, maar wordt tijdens deze pandemie vooral onderworpen aan de grillen van Big Pharma die jaarlijks haar perverse rituele miljardendans uitvoert rondom de bijna sacraal verklaarde ‘nieuwe generatie vaccins’.

Deze vaccins zouden wel eens de dodelijke slag kunnen betekenen voor het door de Schepper van alle leven aan de mens meegegeven immuunsysteem, dat de mens in goede gezondheid houdt en ziektes die door bepaalde verstoringen in relatie tot de natuur zijn ontstaan, op een natuurlijke wijze ‘bestrijdt’ en geneest. Het herstel van het natuurlijk evenwicht is hierbij van primair belang.

Moreel verval en werkelijke verlossing

Maar woorden als Schepper en schepping zijn kennelijk nog meer taboe dan wat zogenaamde complottisten na grondig onderzoek vanuit hun vakgebied naar voren brengen. Op dit moment voltrekt zich in de wereld een moreel verval op allerlei gebied. De totale negatie van de Universele Wet leidt er uiteindelijk toe dat ziektes, conflicten en oorlogen, hoe ze ook zijn ontstaan, alleen maar toenemen. Hierdoor wordt de fundamentele bevrijding van het lijden van talloze mensen steeds meer tegengehouden.

Niet alleen het voortbestaan van de mensheid wordt ernstig bedreigd, maar ook kunnen duistere krachten in snel tempo steeds meer hun boosaardige plannen realiseren. Pas als het ware inzicht doorbreekt in de menselijke geest hoe ziekte, lijden en dood ontstaan, pas als er innerlijk gehoor wordt gegeven aan de spirituele kosmische wetten en het innerlijk pad betreden wordt, dan kan er pas sprake zijn van ware bevrijding, werkelijke verlossing, een waarachtige innerlijke opstanding, een ‘paaswake’ die uitmondt in de definitieve overwinning van de dood. ‘Dood, waar is je angel’, zegt Paulus in 1 Korintiërs 15:55.

Door stapsgewijs de Universele Wet te schenden en een eigen weg te willen volgen, aangestuurd door steeds weer nieuwe verlangens, raakte het contact met het geheel steeds meer verloren, degenereerde het leven, kwamen ziekte, lijden en dood in de wereld en ontstond er een breuk tussen ‘hemel en aarde’. Dit is inherent aan het scheppingsgebeuren vanwege de aan de mens geschonken vrije wil en de daaraan verbonden mogelijkheid tot het maken van keuzes, ook al ontkennen in onze tijd steeds meer wetenschappers het bestaan van de vrije wil.

Breuk tussen ‘hemel en aarde’

De breuk tussen ‘hemel en aarde’ kan alleen maar geheeld worden door terug te keren tot de levenbeschermende Universele Wet. In het Genesisverhaal wordt de breuk tussen ‘hemel en aarde’ gesymboliseerd in het niet meer willen ‘eten’ van de vruchten van ‘de levensboom’ (de Universele Wet), maar van die van ‘de boom van kennis van goed en kwaad’ (de boom van dualiteit). (Meer hierover in mijn boekje Van levensboom tot kruis.) Deze breuk leidde tot de dramatische ‘val’ van de mens in de dualiteit, waarbij ‘de oorlog die in de hemelen uitbrak’ als gevolg van het wangedrag van ‘de gevallen engelen’ een centrale rol speelde.

(Zie hiervoor het manifest Code Rood: Alarm!). De dualiteit openbaart zich zelfs in ons lichaam: twee hersenhelften, twee oren, twee neusgaten, twee lippen, twee longen, twee ribben, twee hartkamers, twee zaadballen / twee eierstokken, twee benen, twee voeten.

Wedergeboorte

Jezus onderricht in logion 22 (twee maal twee!) van het evangelie van Thomas dat we het Rijk, een poëtische naam voor Bewustzijn of het Zelf, weer kunnen realiseren als we de twee tot één maken. In de Indiase advaitatraditie is dit een heel bekend thema, uitgewerkt in verschillende upanishads. Pas als we ons weer richten naar de levenbeschermende Universele Wet, opent zich opnieuw de weg tot het ware spirituele mens-zijn, tot de vereniging met de Vader, het grondeloze Zijn, dat gekenmerkt wordt door absolute vrede en gelukzaligheid in tijdloosheid. Het is een terugkeer naar het hart van het volle leven, beschreven in de parabel van de verloren zoon. (Zie: M.M., Een zaaier ging uit. Over de parabels van Jezus, deel 1, 20102, p. 144-169.) Tijdens de terugkeer naar huis transfigureert ons stoffelijk lichaam tot een ‘geestelijk lichaam’, waarna de ultieme realisatie, de vereniging met ‘het Licht van alle werelden’, de Christus, het eeuwige Zelf, zich kan voltrekken. Het is een wedergeboorte die tot innerlijke opstanding leidt. In ieder mens is de innerlijke christos aanwezig, in de evangeliën de ‘christos in ons’ genoemd, ‘het grootste mysterie’ van het bestaan. 

Het spirituele hart: van Bethlehem naar Golgotha

Welke farmaceut, epidemioloog, viroloog, politicus of bankier is hiervan op de hoogte? Wie van hen is bereid om hetgeen de Christus gezegd én voorgeleefd heeft, diepgaand te onderzoeken in het laboratorium van zijn hart? Wie van hen heeft de moed om dieper te kijken dan zijn meest geavanceerde elektronenmicroscoop reikt? Een dergelijk onderzoek kan alleen maar plaatsvinden in het spirituele hart, in de taal der mysteriën ‘Bethlehem’ genoemd, Hebreeuws voor ‘voedingshuis’. Immers, het is in het hart waar via het bloed de spirituele voeding uit de ‘hemel’, ‘manna’ genoemd, wordt omgezet in puur licht.

Manna is de werkelijke ‘spijs’ die genuttigd werd tijdens het Laatste Avondmaal van de Christus met zijn leerlingen. Ook voor ieder van ons die loskomt van alle ‘wereldse maaltijden’, de eindeloze verlangens, breekt ooit de dag van het laatste avondmaal aan. Het hart is veel meer dan een ‘holle spier’. Het is het belangrijkste orgaan in ons lichaam, dat een veel sterkere uitstraling heeft dan het hoofd, in de mysteriën Golgotha (schedelplaats) genoemd. In de voorchristelijke mysteriën was hierover al veel bekend. Doordat tijdens de kruisiging van Jezus ‘de sluier van de tempel uiteenscheurde’, konden de lang verborgen mysteriën (geheimenissen), speciaal die van het hart, geopenbaard worden aan iedereen ‘van goede wil’.

Jezus zei: ‘Want waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.’ (Matth. 6:21)

Maar de meeste mensen verzamelen liever ‘de schatten van de wereld’ en missen zo ‘de schat in de akker’ (het lichaam): het spirituele hart. (Zie: M.M. , De laatsten zullen de eersten zijn. Over de parabels van Jezus, deel 2, 2001, p. 104 -126.) Velen zijn beter thuis in kunstharten dan in de geheimenissen van het hart. Menig ‘gelovige’ begrijpt niet eens meer een icoon, gebrandschilderd raam, schildering, of beeld, waarin de Christus is afgebeeld met een groot stralend hart. De heilig hartbeelden van Jezus symboliseren de Christus die de wereld het meest kostbare van Zichzelf heeft geschonken: de universele liefde vanuit zijn spirituele hart.

Pas als het Christusbeginsel in ons ontwaakt en tot volle bloei komt, wordt werkelijke bevrijding mogelijk. ‘Zalig de zuiveren van hart’ , zegt Jezus in de Bergrede en Paulus schrijft in zijn Brief aan de Romeinen dat de werkelijke besnijdenis er een is van het hart. (Rom. 2:29)

In het soefisme, bij Rumi bijvoorbeeld, wordt het spirituele hart herhaaldelijk in relatie gebracht tot Zelfrealisatie. ‘Brahman woont in de holte van uw hart’, zeggen de upanishads. En in het mahayana-boeddhisme is sprake van ‘de harteleer’ van de Boeddha, veelal vergeten in het theravāda-boeddhisme, dat zich er vanuit ‘de leer der ouden’ op beroept de oudste traditie van de Boeddha weer te geven.

Een goed bericht

Om God te verwerkelijken is gnosis (kennis van het hart) nodig. Dan komt het Woord, het eeuwige AUM tot manifestatie in ons en verdwijnen alle ideeën en beelden over wie of wat God is. De goddelijke essentie in het hart, volgens de gnostische leringen gezeteld in ‘de top van de rechterhartkamer’, dient eerst tot ontwaking, tot ‘opstanding’ te komen in ons lichaam, door Plato ‘het graf van de ziel’ genoemd.

Vanuit de taal der christelijke mysteriën beschouwd, is dit ‘graf’ afgesloten met een ‘grote steen van onwetendheid’. Pas als deze is weggerold, wordt het mysterie van de opstanding in volle glorie zichtbaar. De innerlijke Christuskracht is tot werkzaamheid gekomen, waardoor de in het lichaam gevangen ziel tot volledige bevrijding kan komen en de breuk tussen ‘hemel en aarde’ van binnenuit geheeld kan worden. Er is dus een echt ‘goed bericht’, een uiterst ‘goed bericht’ zelfs! Het Nederlandse woord ‘evangelie’ is afkomstig van het Griekse woord eu aggelion, dat letterlijk ‘goed bericht’ betekent. Laten we ons vertrouwen niet stellen op zogenaamde wijzen en geleerden, op schriftgeleerden en redetwisters, waarvan Paulus zei: ‘Heeft God de wijsheid van de wereld niet tot dwaasheid gemaakt?’ (1 Kor. 1:20) Laten we volkomen vertrouwen hebben in de enige echte panacee, het bewandelen van het pad van Bethlehem naar Golgotha, verborgen in de tijdloze kerst- en paasmysteriën. Wat zei Jezus ook al weer? ‘Wie zal in de eindtijd mijn naam nog durven te noemen?’

Hora est

‘Hora est!’ Het is tijd, de hoogste tijd! Deze woorden klinken als een alles doordringend bazuingeschal dat overal ter wereld hoorbaar is.

In plaats van dat de mensheid geestelijk ‘voedsel’ en ‘levenswater’ ontvangt, wordt haar dagelijks door een diabolische machtselite giftig voedsel aangereikt. Deze machtselite wil de mensheid ‘decimeren’ en de ‘overblijvers’ tot slaaf maken in haar nieuwe wereldorde. Omdat de meeste mensen helaas niet inzien dat er een fundamentele breuk is ontstaan in hun spirituele leven in relatie tot het heel en het al, hebben ze hun gezondheid uitgeleverd aan een kaste van wetenschappelijke hogepriesters, die meer over bacteriën, virussen en vaccins weet dan over de Universele Wet in relatie tot de helende en liefdevolle kracht van het Ene, dé Ene. Een dergelijke kaste kan nimmer bijdragen tot de definitieve bevrijding van ziekte, lijden en dood. Ook verstarde godsdiensten en religieuze stromingen zijn daar niet toe in staat. Ze hebben triest genoeg bijna allemaal in heel de wereld bijgedragen aan strijd, oorlog, twist, foltering, inquisitie. Tallozen leven in verwarring.

Pas als het hoofd zich neervlijt in het hart, wordt de fluistering van het mysterie gehoord en opent zich het innerlijk pad van Bethlehem tot Golgotha, de weg van de spirituele wedergeboorte, die ons voorgoed bevrijdt van het rad van geboorte, ziekte, lijden en dood.

‘Welke arts kan genezen

zonder het medicijn

van het ware inzicht?’

M.M., Klein Testament of hoe je verlichting vermijdt, 2013, p. 82

 

Meer over het mysterie van Bethlehem tot Golgotha is te lezen in de drie delen ‘Over de parabels van Jezus’, die ik de afgelopen jaren schreef. Ook in de komende Nieuwsbrieven zal regelmatig naar deze delen verwezen worden. In overleg met mijn uitgever is daarom besloten deze drie delen een aantal maanden tegen gereduceerde prijs aan te bieden. (Zie bijgevoegde advertentie.) In zo’n 900 pagina’s kunt u lezen over het leven van Jezus (Jeshua) en het Christusmysterie. Drie rijk geïllustreerde boeken, waarin gnostische teksten, teksten uit de canonieke en niet-canonieke (apocriefe) Bijbelboeken, leringen van de Essenen en van de katharen en mystieke overleveringen u meer inzicht hopen te geven in het spirituele leven.

Marijke en ik wensen u van harte ‘zalig Pasen’ toe, in het besef dat dit feest ter gedachtenis aan de opstanding van de Christus tot voorbeeld moge dienen voor onze eigen innerlijke opstanding.

Marcel Messing, Pasen, ‘Goede Vrijdag’, 2021

 

 

De ene Kunstenaar,

een poëtische beschouwing


Opgedragen aan hen die in deze moeilijke tijd de kunst en de kunst van leven bedreigd zien worden.
Ter aanmoediging, om te blijven doen in het niet-doen, in het besef dat we spirituele wezens zijn
waarin alle trillingen van heel de kosmos samenkomen. Aan het kwaad is een grens gesteld.
Geen coronavirus kan vernietigen wat we wezenlijk zijn.
Geen masker kan ons oorspronkelijk gelaat bedekken, dat grenzeloos en tijdloos is.
Door alles wat is heen, klinkt Bewustzijn, in eindeloze gradaties en klanken, persoonlijk en onpersoonlijk.
De ene Kunstenaar in alle kunstenaars. Altijd klinkt Dát, het Ene, de Ene door ons heen.
Er is een voortdurend per-sonare, een door-ons-heen-klinken.
Het is de grondtoon van alle Zijn, van de ene Kunstenaar.


 
In allerlei kleuren schilder Ik het leven
dat als golven uit de oceaan van stilte aanrolt
en op het strand van de tijd
in duizenden schuimkoppen neerslaat.
Met de kwast van eenvoud
schilder Ik het leven
in kleuren, beelden, abstracties,
punten, lijnen en figuren,
maak Ik het onzichtbare zichtbaar,
geef het een kader in tijd en ruimte.
Zelf blijf ik kleurloos in al wat is.

Ik ben de toneelspeler in alle toneelspelen,
de schrijver en de regisseur.
In het theater van de wereld
speel Ik alle rollen tegelijkertijd.
Bij tragedie of komedie
blijf ik dezelfde toeschouwer.
Als je ziet wie of wat Ik werkelijk ben,
de Ene zonder tweede,
verdwijnt de ziener,
valt het doek,
worden begrippen dode woorden,
is er slechts Bewustzijn.

Ik ben de dichter in alle dichters,
dicht het leven steeds weer in één,
koester de stilte in de achterkant van ieder woord
dat bedekt is met een taalkleed van zwijgen.
In alle gedichten klinkt mijn stem,
in een fluistering, een roep, een schreeuw,
steeds echter de stilte van vóór het Woord.

Ik ben de danser die het kosmische leven danst.
Heel het heelal is mijn danstoneel,
alle sterren dansen lichtend met Mij mee.
Vanuit leegte breng Ik alles tot beweging,
blijf zelf de onbewogen Beweger.
In duizenden dansers dans Ik het volle leven,
van alle derwisjen ben Ik de draaiende derwisj
die met zijn hemelstaf alles ritmisch in beweging brengt,
terwijl hij stilstaat in iedere beweging.
Op alle koorden van de tijd dans Ik,
trillende snaren van het oneindige,
akkoorden van de ene symfonie.
Mijn tijdloze dans weerspiegelt zich
in heel het universum,
onophoudelijke vervollediging van de leegte.

Ik ben de componist in alle componisten,
bespeel alle instrumenten tegelijkertijd,
piano, cello, luit, harp, gitaar, viool en fluit, 
geen instrument dat niet door Mij bespeeld wordt,
hard of zacht, harmonisch of disharmonisch,
in Mij blijft alles in volmaakte harmonie, 
geen stem kan klinken zonder Mij,
iedere zang is steeds in Mij. 
Door Mij zingen alle zangers, 
weerklinkt zang in alle vogelgezang,
een loflied aan de schepping
die Ik zelfloos ben.
Zonder ooit iets te scheppen
ben Ik de Ongeschapene in het geschapene,
het Zelf in alle zelven, 
waarin geen zelfzucht is.

Mijn notenschrift is er al
voordat het geschreven wordt.
Mijn klanken klinken al 
voordat ze gehoord worden.
Ik ben de musicus en de dirigent, 
het publiek en het applaus.
Zonder dirigeerstok dirigeer Ik
het orkest van het leven.
In eindeloze variaties klinkt mijn grondakkoord.
Ook als dat niet meer wordt gehoord
blijven mijn symfonieën 
van vreugde en schoonheid overal klinken,
ook in vreugdeloze en verwarde tijden.
Steeds blijf Ik dezelfde, overal en altijd.
Van gouden tot ijzeren tijdperk
blijf Ik de meester van de tijd,
zelf tijdloos.
Stil rijg Ik het parelsnoer der levensvormen aaneen.
Alle planeten, zonnen, manen en sterren
zijn lichtklanken op het klankbord van mijn stilte.
In iedere klank ben Ik het Zijn.
Ik ben de partituur, het ritme, de pauze,
de stilte en de paukenslag aan het einde van
een cyclus van de tijd
die opnieuw geboren wordt in een beginloos begin
Overal klinkt mijn harmonie der sferen
in oren die kunnen horen,
het eeuwige Woord verklankend,
het tijdloze AUM,  
het Woord dat vorm krijgt
in ontelbare vormen.

Alle namen ben Ik, zelf naamloos.
Alle vormen ben Ik, zelf vormeloos.
Zichtbaar in alles wat is, zelf onzichtbaar.
De grote zanger wind ben Ik,
die alle winden in de windstreken waaien doet.
In een zuchtje wind en de harde stormwind,
in de geurende voorjaarsbries en de vernietigende orkaan
ben Ik ademloos de Adem,
rust en beweging ineen.

Ik ben de acrobaat in alle acrobaten,
dans op alle koorden van de tijd.
Ik ben de atleet die in alle atleten loopt,
de sporter in alle sporters.
Mijn linksbuiten is tegelijkertijd mijn midvoor,
mijn penalty’s zijn winstpunten
in het grote doel van het leven.
In alle spelen ben ik het ene spel,
Ik ben de scheidsrechter,
onverdeeld in mijzelf.

Ik ben de beeldhouwer van tijd en ruimte,
neem gestalte aan in ontelbare beelden.
Heel het universum is mijn atelier,
mijn expositieruimte is overal,
in musea vind je mijn versteende tijd.
In alle beeldhouwers ben Ik
de geluidloze hamer, beitel en schaaf,
geluiden van vervullende leegte 
in vormen van reeds vergane tijd
die nog komen moet.
Op talloze plaatsen zijn mijn beelden,
beeldloos ben Ikzelf.
Bewonderd of verguisd
neem ik alles roerloos waar
in waarnemer, waarnemen en het waargenomene.
 

De ene Kunstenaar ben Ik,
vrij van iedere beschouwing over kunst.
Zonder opleiding leid Ik iedereen op.
Wie uit onwetendheid mijn levenskunst
tot zwijgen tracht te brengen
door leugen of list, 
door het scheppen van werelden van bedrog
of het virus van angst te zaaien,
beseft niet dat dit 
een beperkte tijd wordt toegestaan.
Eens zal tot vervulling komen
wat in mijzelf onverdeeld is in verdeeldheid,
ongebroken in wat gebroken lijkt.
Zoals de afgeschoten pijl altijd een doel treft
en de boogschieter verbonden is met 
het spannen van zijn boog en
de afgeschoten pijl,
zo vindt de daad altijd de dader.

In de leugenaar en de waarheidszoeker ben Ik,
in de bedrieger en de moordenaar,
toch blijf Ik de onveranderlijke waarheid,
in de doden het onsterfelijke leven,
in de duisternis het volle Licht.

Onwetenden kennen niet het Woord
dat woont in alle talen,
de kosmische schilderskwast
die alle schilderskwasten in beweging brengt,
de tijdloze hamer
die zonder hamerslag klinkt,
de ongeschaafde beitel
die weg schaaft zonder weg te schaven,
de onmetelijke danspas in ruimteloosheid,
de ene klank in alle klinkers en medeklinkers,
stil gesproken in het Woord.
De leegte ben Ik in volheid,
de volheid in de leegte,
vervuld van alles en iedereen,
maar vrij van alle eigenschappen,
Bewustzijn dat alom is,
het eeuwig Dát,
onaanwijsbaar, overal aanwezig.

In kerken, tempels, moskeeën en synagogen,
in devote gezangen, preken, toespraken en rituelen,
in velerlei beelden, symbolen en voorwerpen
kun je horen en zien 
wat ik níet ben.
Dit alles raakt nimmer mijn wezen,
is een graf van dode woorden,
een kerkhof vol verwelkte bloemen.
Alle twisten en oorlogen in mijn Naam
kunnen mijn Vrede nimmer verstoren,
brengen slechts droefenis in ieders ziel.
Alle door mensen gemaakte wetten
zijn wetteloos in Mij,
alle rechtspraak is vanaf den beginne krom.
Hoe meer wetboeken,
hoe verder je van Mij verwijderd bent.
Al die dode letters drukken wetteloosheid uit,
bevestigen de afwezigheid
van kennis van de Wet van de natuur.

Bevrijd je daarom
van de ketenen van onwetendheid.
Dans je vrij,
schilder je vrij,
musiceer je vrij, 
dicht je vrij,
spreek je vrij
in sprakeloosheid van de vrije Geest.
Zij die je knechten
zijn slaven van de grootste onwetendheid.
Hun heerszucht is pure zwakte,
hun macht volkomen onmacht.
Maak je vrij
in het besef dat je reeds vrij bent.
Word wakker uit de dodenslaap der wereld,
de diepe hypnose die je begoochelt.
Ben in de wereld
maar niet van de wereld.
Sterf voordat je sterft
en ervaar het volle leven
in eenheid van het Zijn.

Ik ben met je, in je en door je,
tijdloos in alle tijden.
Straks klinkt overal de laatste paukenslag,
oorverdovend,
een opklapbare stilte.
Zoek onverstoorbare vrede,
die alle vrede te boven gaat.
Behoud steeds je glimlach
ook al loopt iedereen gemaskerd rond
en lijden velen aan gezichtsverlies
omdat zij hun oorspronkelijk gelaat vergeten zijn.


Puur Bewustzijn ben Ik,
licht, liefde, vreugde, waarheid,
Adem in ademloze adem.
Laat Mij stralen vanuit de holte in je hart.

Wees een levenskunstenaar
en doorgrond de kunst van sterven in al wat leeft,
grondeloos, beginloos, eindeloos.
Beeld het uit, schilder het,
dans het, zing het, speel het,
op duizend en één manieren.

Als in een donderslag bij heldere hemel
zal het doek van onwetendheid,
dat het ware zien wegnam,
in je openscheuren.
Zie, daar ben Ik,
hier en nu, 
altijd.


© Marcel Messing

www.marcelmessing.nl/nl/artikelen/gedichten/p391

 

MANIFEST: CODE ROOD: ALARM! 

MENSHEID EN PLANEET AARDE IN GEVAAR

CODE ROOD.docx (44,5 MB)

www.marcelmessing.nl/nl/artikelen/artikelen/p389

Interview met Marcel Messing over de katharen in 2 delen.

In het 1ste deel spreekt Marcel over zijn kennismaking met en zijn onderzoek naar de katharen in de Ariège en daarbuiten evenals zijn ontmoetingen met andere schrijvers en onderzoekers hierover. Hij duikt ook in de geschiedenis van Otto Rahn, de nazi die onderzoek deed naar de katharen voor het Hitlerregime. Maar uiteindelijk gaat het om de innerlijke weg die de katharen gingen en die boven de geschiedenis uit steekt.

In dit tweede deel spreekt Marcel voornamelijk over de innerlijke weg van de katharen.

De innerlijke Christusweg stond centraal om de mens tot inzicht te brengen. De parfaits hadden kennis van de kosmos en van het machten en krachtenspel dat zich op deze aarde afspeelt. Marcel legt tevens verbindingen tussen de Christusweg en de leringen van Boeddha. De kathaarse kennis van het oorspronkelijke christendom inspireerde hen te willen leven en werken zoals Jezus dat gedaan heeft. Er wordt gesproken over het endura, de innerlijke weg tot bevrijding, hun sobere manier van leven en hun inzichten en kennis van de machten van deze wereld en vooral over hoe je daaruit los kunt komen. De kathaarse leer is in deze tijd nog even actueel als in de middeleeuwen.

 

www.marcelmessing.nl

Samenspraak 7 
Marcel messing in gesprek met Karel Wellinghoff

Opgenomen in november 2019

Marcel en Karel spreken samen over de Katharen, waarover zij beiden gepubliceerd hebben.
De katharen uit de 12de en 13de eeuw probeerden te leven zoals Christus en dat heeft beide schrijvers diep geraakt en geinspireerd. Het oorspronkelijke christendom van de katharen is voor hen beiden ook in deze tijd actueel.
Ze spreken samen over de betekenis die dit voor hen heeft en wat er bekend is over deze mensen en hoe ze leefden.

Wie of wat is God?

Hoogtepunten uit de lezing van Marcel Messing
die werd gehouden in Rosmalen op 16 november 2019.

Actueel

Nieuwsbrief Marcel Messing:De strijd om de Troon en de Kroon

28-08-2020 00:00
www.marcelmessing.nl/nl/artikelen/nieuws

Utopia

06-04-2020 00:00
Utopia Als je een inwoner zou zijn...

Het grootste kerstgeschenk

29-12-2019 00:05
Het grootste kerstgeschenk Gedachten...

Opstanding

29-12-2019 00:00
OPSTANDING Mijmering over Pasen Als...

Reiziger

29-12-2019 00:00
Waar ben je naar onderweg jij reiziger...

Nieuwsbrief Marcel Messing december 2018

27-01-2019 00:00
www.marcelmessing.nl/nl/artikelen/nieuws

Nieuwsbrief Marcel Messing oktober 2018

02-10-2018 00:00
Nieuwsbrief oktober 2018 : Tot...

Nieuwsbrief april 2018

30-04-2018 00:00
www.marcelmessing.nl/nl/artikelen/nieuws

Nieuwsbrief december 2017 van Marcel Messing

16-01-2018 00:00
www.marcelmessing.nl/content.asp?m=M8&am

Nieuwsbrief februari 2016

12-02-2016 00:00
www.marcelmessing.nl/content.asp?m=m8&am

MET EEN GLIMLACH DE WERELD ROND

Marcel Messing ,  lezing oktober 2018
 
Wie met een glimlach de wereld rond kan gaan, brengt een troostend licht in de wereld van ruwheid en harde woorden, van vergeten liefde en gebrek aan mededogen. 
Waar een oprechte glimlach is, ontstaat een sfeer van genegenheid en mededogen. 
Woordloos, argeloos en ontwapenend is de glimlach. 
 
Marcel Messing
www.marcelmessing.nl

 

BEVRIJDING KOMT NIET UIT DE HEMEL VALLEN

Hoogtepunten uit de lezing van Marcel Messing
BEVRIJDING KOMT NIET UIT DE HEMEL VALLEN
Opgenomen in Rosmalen 1 december 2017

 

Bevrijding is een innerlijke weg. Het ‘koninkrijk’ is in en buiten ons. Bewustzijn als ongrond van al wat is. Bewustzijn kan ontwaken in onze lichaamstempel. Bevrijding vindt plaats in zelfautoriteit en is nimmer afhankelijk van een uiterlijke autoriteit.   

Tijdens het gaan van het innerlijk pad zijn er veel valkuilen, strikken, klemmen en misleidingen, wat we in nogal wat new-age bewegingen zien. Miljoenen mensen raken verstrikt in de netwerken van valse vissers, die zich vaak nauwelijks bewust zijn van waar ze mee bezig zijn. Achter vele new-agebewegingen staan krachten die de mens ketenen aan de stof en de uiterst sluw geconstrueerde matrix, in plaats van zich hiervan te bevrijden. 

In de lezing staat de innerlijke weg van bevrijding centraal. Speciale aandacht wordt geschonken aan de gevaren die kunnen optreden bij onder andere channeling, mediumschap, het streven naar siddhi’s (spirituele vermogens), het manipuleren van chakra’s. In de chaotische tijd waarin we leven, hebben velen een blind vertrouwen in gidsen, buitenaardsen, engelen, messiassen, opgevaren meesters of witte broederschappen, zonder ook maar één kritische vraag te stellen.

Ook bestaat de mogelijkheid om de zogenaamde wereldverlosser, de universele messias, te introduceren die het koninkrijk op aarde zal gaan leiden (‘de nieuwe wereldorde’). Dan kan door middel van een uiterst geavanceerde technologie, in handen van een occult geschoolde machtselite, over heel de wereld geprobeerd worden om de in dogma’s gevangen mensheid te misleiden via geprojecteerde beelden op het hemeldoek van o.a. Christus, Boeddha-Maitreya, Krishna, de twaalfde imam: een groots opgezet eindspel met de bedoeling om talloze zoekende zielen af te houden van bevrijding en ze te binden aan nieuwe ketens van slavernij.  Dat archonten en aeonen hierbij een beslissende rol spelen, zullen we uitgebreid toelichten.

Bevrijding komt nimmer uit de hemel vallen. Alleen door gnosis (inzicht), eigen inspanning, vertrouwen in de dragende kracht van de universele Geest, kunnen we tot bevrijding komen. Daarvoor dienen we alle kleren (exoterisch en esoterisch) van wat we niet zijn af te leggen. Naakt worden. Inkeren tot de waarachtige liefde. Inkeren tot het licht der lichten, tot het ware leven.

Maar alles is er toch al? Jazeker, maar de dikke mist van onwetendheid ontneemt tallozen het zicht op wie en wat we werkelijk zijn. De sluier van onwetendheid in de eigen tempel dient open te scheuren.

Marcel Messing

 

HET LICHT TREEDT IN DE DUISTERNIS

Themalezing door Marcel Messing 
gegeven in oostkamp april 2017

 

SAMENSPRAAK 1 

Vier gasten in samenspraak met Marcel Messing

Een gesprek in 3 delen met Désirée Röver, Peter Vereecke, Aat de Kwant en Marianne van den Dungen over de mensheid in deze tijd, esoterie, spiritualiteit, vaccinatie, transhumanisme, opvoeding en wereldpolitiek.

 

SAMENSPRAAK 2

Marcel Messing in gesprek met Guido Jonkers en Ad Broere

Met als uitgangspunt economie en spritualiteit komen de diepere lagen van het menselijke zijn en de ontwikkelingen in de wereld aan bod.

SAMENSPRAAK 3

Marcel Messing in gesprek met Dr. Ir. Coen Vermeeren en Ron (Nexus) Schleepen over zijn werk als wetenschapper, musicus en schrijver van het boek ‘Ufo’s bestaan gewoon’ en Ron Schleepen (Nexus) en zijn ideeën over de wereld. 
 
 

SAMENSPRAAK 4

Opgenomen in mei 2016 als aanvulling op de lezing die Marcel verzorgde in Delft over Transhumanisme. 
Marcel Messing spreekt over de weg van de menselijke ziel in deze tijd van techniek en robotisering. 
De realisatie van de mens is niet gericht op de buitenwereld maar op het bewandelen van het innerlijke pad.
Dit pad heeft een hart.

Interviewers zijn Peter Vereecke en Marianne van den Dungen

SAMENSPRAAK 6
Marcel messing en Dries van Agt

Dries van Agt is zeer openhartig in zijn gesprek met Marcel Messing over werk en gezin, ouderdom en dood, het geloof, maatschappelijke zaken en de Palestijnse kwestie. Zij delen hun gevoelens en inzichten met elkaar op een betrokken en persoonlijke wijze.

DE CYBORGTOEKOMST VAN DE MENSHEID

Transhumanisme en ethiek 

 

 
In een wereld vol oorlog, geweld, crises en chaos zijn slechts weinig mensen ervan op de hoogte dat binnen de wetenschap en de technologie ontwikkelingen plaatsvinden die ons mens-zijn volledig dreigen te veranderen, met zelfs het risico van het einde van de menselijke soort. Talloze topwetenschappers werken momenteel aan de zogenaamde 'verbetering' van de mens, aan een nieuw type mens, een soort übermensch, een kruising van mens en machine, de cyborg. Geïnspireerd door de ideologie van het transhumanisme trachten zij de 'beperkingen' van de mens te overstijgen.

Transhumanistische wetenschappers zijn van mening dat binnen enkele decennia het punt wordt bereikt van singulariteit: een indrukwekkende sprong in de menselijke evolutie naar iets totaal anders.

De vraag die gesteld dient te worden is: wie of wat is de mens? Wie of wat zijn we eigenlijk? Wat is trans en wat is human? Met gebruikmaking van onder andere artificiële intelligentie, nanotechnologie, robotica, informatica, genetica, biotechnologie en neurowetenschappen werken wetenschappers samen om de transhumanistische ideologie op korte termijn te realiseren. Wie de feiten hieromtrent leert kennen, zal meer dan verwonderd, verbijsterd of geschokt zijn. Is er nog een weg terug? Waarom wordt er over deze essentiële materie niet met spoed een openbare discussie in gang gezet?

Wat wordt er trouwens verbeterd? Rekenkracht? Intellect? Brein? Spieren? Zenuwen?

Met de kennis om bijvoorbeeld het menselijk genoom te manipuleren, de technologie om stamcellen te exploiteren, designbaby’s te ontwerpen en via 3D-technologie organen op bestelling te kunnen printen, met de uiterst geavanceerde kennis van elektronica (chips) en het binnenkort kunnen kopiëren, uploaden en downloaden van de inhoud van het brein, is de wetenschap straks in staat superintelligente mensachtige machines, zogeheten cyborgs, te creëren, die aangesloten zullen worden op het artificieel wereldbrein van internet. Ontelbare dingen zullen dan kunstmatig met de cyborgs verbonden zijn, een huiveringwekende mogelijkheid tevens tot totale controle van de mensheid, waarbij de ‘nieuwe mens’, de cyborg, een volmaakte slaaf dreigt te worden.

Transhumanisten hebben niet veel op met begrippen als ziel, geest, vrije wil, goddelijke inspiratie. In hun filosofie is niets te lezen over liefde, mededogen, vriendelijkheid, empathie. Het transhumanisme tracht via spitstechnologie eerst ín het menselijk lichaam te komen om de mens daarna van binnenuit te veranderen. Deze materialistische ideologie staat haaks op de visie dat het lichaam een tempel is van de geest, dat bewustzijn geen bijproduct is van het brein en dat het lichaam een instrument is om zich geestelijk te ontwikkelen, om tot realisatie van het hoogste innerlijk potentieel te komen, eeuwenlang door grote wijzen en mystici voorgeleefd.

Het transhumanisme belooft ons een technologisch paradijs, waarin de ‘mens’ lichamelijke onsterfelijkheid heeft bereikt en artificiële intelligentie centraal zal staan. Echter, de mens werd al eens eerder uit een paradijs verdreven, toen hijzelf begon na te denken, een trauma dat diep in het collectief onbewuste schuilt. Reden tot argwaan, en vooral een oproep tot kritisch en ethisch denken. Wordt met het transhumanisme de doos van Pandora geopend of is er voor de lijdende mensheid sprake van een cadeaubon van firma Supertechnologie? Zijn er maatstaven te vinden voor wat heilzaam en niet heilzaam is bij deze ontwikkelingen?

Antropoloog-filosoof Marcel Messing, auteur van vele boeken en artikelen, bekend van talloze lezingen en themadagen, zal op kritische wijze ingaan op de antropologische, filosofische en vooral ethische aspecten van het transhumanisme (met powerpointpresentatie). In zijn bestseller Worden Wij Wakker? Over de verborgen krachten achter het wereldtoneel waarschuwde hij al voor bepaalde ontwikkelingen binnen de technologie. Sinds kort woont hij weer in de Franse Pyreneeën.

Voor meer informatie zie www.marcelmessing.nl
 
 
 
 

 

 

 

 

Marcel Messing in Delft 2016 - PART 1&2 - English Subtitles

DE TRANSHUMANE MENS:

VAN BIOLOGISCHE EVOLUTIE NAAR ROBOTMENS

DELFT, 2014 MARCEL MESSING

 

‘En dat is precies wat de mens voor de supermens zal zijn:

iets belachelijks of een voorwerp van pijnlijke schaamte.

Jullie hebben de weg afgelegd van worm tot mens

en veel in jullie is nog worm.

Eens waren jullie apen en ook nu nog is de mens

meer een aap dan willekeurig welke aap.’

Friedrich Nietzsche: uit: Also sprach Zarathustra

De ontwikkelingen van genetica, informatica, nanotechnologie, robotica, neurochirurgie, synthetische biologie en op het terrein van de artificiële intelligentie gaan zo snel dat talloze mensen het nauwelijks of niet meer (kunnen) volgen. Kant-en-klaarprojecten lagen al jaren op de tekentafel van de genetic engineers en worden nu uitgevoerd.

De toekomst van de transhumane mens, een mengeling van mens en super-technologie, komt steeds dichterbij. Er wordt al druk geëxperimenteerd met het samensmelten van mens en machine (cyborg). De internationaal bekende wetenschapper Ray Kurzweil is een van de pioniers op dit gebied. Hij wordt (financieel) gesteund door o.a. Bill Gates en spreekt al jaren over ‘het tijdperk van spirituele machines’. Vooral binnen de militaire sector (o.a. DARPA) vinden veel experimenten plaats in de richting van de robotmens.

Wie overziet de enorme consequenties hiervan? Een ethische discussie over deze technologische revolutie is er nauwelijks binnen politiek, wetenschap en onderwijs. Hoe zien we onze toekomst? Willen we wel een robotmens zijn, een cyborg, een transhumane mens?

Nogal wat Hollywoodfilms hebben de transhumane mens al enkele decennia geleden aangekondigd: de bionische mens, iron man, spiderman, superman. De technologische Übermensch wordt in vele kleurschakeringen op het witte doek gebracht als de toekomstige held. Maar wie of wat is de mens? Zijn wij ons brein? Hebben we géén vrije wil? Is het leven doelloos of beschikt de mens over spirituele mogelijkheden, die wel eens vernietigd zouden kunnen worden door een ‘technocalyps’, waarin volgens het scheppingsmodel van technologen en genetic engineers de maakbare mens is geconstrueerd?

 

Drs. Marcel Messing, antropoloog-filosoof, zal op deze belangrijke thematiek ingaan. Hij publiceerde 25 boeken, waarvan een aantal in vertaling zijn verschenen, geeft lezingen en themadagen, spreekt regelmatig voor de radio en publiceert o.a. in de tijdschriften InZicht, Frontier en Speakers Academy Magazine.

sg.tudelft.nl/event/de-transhumane-mens-van-biologische-evolutie-naar-robotmens/#recording-1859

 
 

MARCEL MESSING TALKS TO FREEDOM CENTRAL

There are few people on this planet who ooze wisdom and command complete respect from the moment of meeting, quite the way Marcel Messing can. His gentle way and humble manner make this wise sage, author of over 20 books which have been translated into numerous languages, and educator to hundreds of thousands of people across the world, we are truly blessed with the experience of meeting this man. Marcel talks only just above a whisper, so our appologies if there is a background hiss, but we had to turn the volume right up during the editing process. [rich freedomcentral]

VAN RUPS TOT VLINDER  DEEL 1

Lezing in drie delen over de opbouw van het lichtlichaam door Marcel Messing.
Opgenomen in Rosmalen, december 2008

VAN RUPS TOT VLINDER DEEL 2

VAN RUPS TOT VLINDER DEEL  3

DE OMMEKEER

December 2014

Tilasmi Frigge van ‘De Ommekeer’ interviewt Marcel Messing over de huidige wereldtoestand. Het gedicht dat Marcel aan het einde van het interview voorleest vindt u hieronder:

Als lichten lijken te doven

laat branden de lamp van het hart

Als laatste winterbloemen lijken te bevriezen

laat bloeien de innerlijke liefdesbloem

 

Als duisterdraken van vernietiging

over gepijnigde aarde vliegen

koester stil de duif van vrede

in handen reikend naar het licht

 

Als vergetelheid op de troon

van onwetendheid zetelt

laat wijsheid gekleed gaan

in wit gewaad van onschuld

 

Als vergroving, hardheid, ruwheid en platheid

door straten van eenzaamheid marcheren

strooi duizend bloemen van tederheid

in de koude processie van de dood

 

O nacht vol licht die stil vergaat

dwars door het duister straalt uw luisterrijk gelaat

O jaarwisseling zonder geketende tijd

schitterend uw schacht van eeuwigheid

nu en altijd

 

©Marcel & Marijke Messing

(december 2014)

JOHN CONSEMULDER INTERVIEWT MARCEL MESSING

(Frontiersymposium november 2013)

WIE IS WAKKER ALS HIJ NIET SLAAPT?

MARCEL MESSING
 - Indigoplatform - Paul Codde

BERCHEM 2008, DEEL 1

LEZING MARCEL MESSING 

In het cultureel centrum van Berchem , in 2008 .

Marcel Messing spreekt vanuit zijn hart . Of zoals je zou kunnen zeggen : hij heeft het hart op de tong . En het mooie bij deze wijze ziel is, dat de informatie en 'boekenwijsheid' die in zijn hóófd is opgeslagen, zijn hart niet tegenspreekt .... Messing heeft mijns inziens dan ook het voortouw genomen, voor die duizenden Nieuwetijdskinderen die momenteel dagelijks naar onze planeet komen, met een onwaarschijnlijk, en voor velen nog onbegrijpelijk : weten" ! Dankjewel Marcel ! Een hartegroet Paul Codde

 

BERCHEM 2008, DEEL 2

LEZING MARCEL MESSING 

 

LEZING DECEMBER 2007 IN HEERLEN

WORDEN WIJ WAKKER  

BILL RYAN INTERVIEWS MARCEL MESSING  

 

HIDDEN KNOWLEDGE & COMING INTO CONSCIOUSNESS TO SURVIVE